Git
20 Haziran 2020

Kimseye kurmadığım uzun cümleler arasındasın

söylemekten korktuğum kelimeler
dimağımda türerken
kopan bir parçam gibi
kendinden var olmaya çalışıyor
aşk

dilinden düşeceğim anı bekliyorum
çıplak ayakla
kaçtığım bu hikayeden
döneceğim
günleri sayıyorum

saydığımda zamanı, seni yaşamaya korkuyorum

susturdum yüreğimi
siyah giyindim
sahi
sevdiğin bütün renkler
siyahtı değil mi

içimde tükenen yerler var
başka bir göçmen olup gitmiş gibi
ve ben
iki kaşının arasına kurduğum hamakta
yüreğini evim bilip
dinleniyorum
Fridam

soluksuz ezberlerden geldim
yorgunum

say ki
bir bilinmezlikti adımladığım
ve senin adamların
kendini tüketmiş
bir yanılgıydı
bunun anlamı sızıydı
herhangi bir dudakta söylenen adındı
bilinen acılarından geçen
ayakuçların ve sen
biliyordun
ahımda kırılan kalbindi
inatla adımlamaya çalıştığım
yüreğimden yüreğine uzanan
o patikaydı

say ki
söylediklerim yalandı
saçmasapan adamlardan kopup sığındığın
içimdeki izbe bir karşılamaydı

sen
yarası derin zamanların
okyanus tuzu

şimdi unutabilirsin beni
ve istiyorsan hala
silebilirsin sendeki beni

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir