Yağmur
17 Haziran 2020
Git
20 Haziran 2020

Yüreğimin yangını sonrası
kışa dönmüş bir mevsimdeyim
altıncı ay gibi
ıslak… nemli…

geçmeyen zaman dilimleri

yüzüme iliştirdiğim tebessüm kesik
teşhisi yitik bir ifadenin göğsünde
Ankarada bir yerde
sıradan bir satırın içindeyim

seni kaybettim

insanlar, yüzler ve sesler

benden değildiler
benim parçalarımı en çok sen bilirsin
ekmek ve şarap dışındaki
bir kahve kokusuna adanmış
sarhoşluğumu
ve
aşka mayhoşluğumu

suskunluklarımda gizlidir bu şehir
kenar mahalledeki yosmanın üç kuruşluk cikletinde
mataramın en susuz köşesinde
ani bir hareketle
beni terk edişinde
renksizliğe yenik düşen tenimde
ve
kilometrelerle aramda geçen her bir sevişme saniyesinde

anlayamadığım bir zaman diliminde

yokluğun en terk edilmiş
belki de
en piç
köşesinde

fitili ateşlenecek bir savaşın içinde

seni kaybettim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir