Nice Yıllara
12 Nisan 2020
Seni Kaybettim
18 Haziran 2020

Açmak için yüzündeki kuytulara kaçmayı hararetle isteyen petunyalara sorabilirsin beni

Kar susup, yağmur konuşan mevsimin yırtık ellerinden sızlayarak akıyorsun ya

içindeki aynalarda dağılmış ve koridorlara sıçramış bir çocuk yüzü taşıyan sadece sen varmışsın gibi

oysa

en çok bana sorabilirsin kahkahalarındaki kesikleri

işlenen kasnaklara iğne ucundan kaçan tuzlu küskünlükleri

boyama kitaplarından özgür olmalarını istediğim için çaldığım güvercin figürlerini

ve

gülmek için sancılandığında patavatsızca ortaya çıkan

dudak kenarlarındaki kırmızı çizgileri

yenilebilmek adına tavla oynadığımız

yağmurlu bir günde

demiştin ki;

benim içimde de bir küçük var sevilmeyi bekler gibi

Kimse besteleyemiyorken yanılgılarındaki nağmeleri

döne dolaşa aynı satırda

sadece bana düşüp kalıyorken yara bere

haydi söyle

yalnız ben mi dargınım herşeye

yoksa sen mi küssün güvercinlerin göç rengine?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir